يهود و مشركين را مقابل جزاى نصارا بيان مىكند ، تا به اين وسيله جزاى همه آن سه گروه را بيان كرده باشد . بحث روايتى مرحوم شيخ صدوق ( رحمه اللَّه تعالى ) در كتاب معانى الاخبار به اسناد خود از حضرت رضا ( ع ) نقل مىكند كه آن جناب از پدرانش از على ( ع ) حكايت كرده است كه در ذيل آيه شريفه * ( « كانا يَأْكُلانِ الطَّعامَ » ) * فرموده است : معنايش اينست كه آن دو مانند ساير مردم به قضاى حاجت ميرفته‌اند . « 1 » مؤلف : همين روايت را عياشى در تفسير خود با حذف چند نفر از وسط سند نقل كرده است « 2 » . و در كافى به اسناد خود از ابى عبيده حذاء از ابى عبد اللَّه ( ع ) نقل مىكند كه در ذيل آيه شريفه « * ( لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى لِسانِ داوُدَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ) * » فرمود : آنان كه به صورت خوك درآمدند به نفرين داود و آنان كه به صورت ميمون مسخ شدند به نفرين عيسى بن مريم بوده است « 3 » . مؤلف : همين روايت را قمى « 4 » و عياشى در تفسير خود از آن حضرت نقل كرده‌اند « 5 » ، و به طرق اهل سنت عكس اين روايت از مجاهد و قتاده و ديگران نقل شده « 6 » به اين معنا كه ميمونها به نفرين داود ، و خوكها به نفرين عيسى بن مريم مسخ شده‌اند ، و بعضى از روايات شيعه هم كه به زودى نقل مىشود مطابق اين روايت است . و در تفسير مجمع البيان از حضرت ابى جعفر ( ع ) نقل شده كه فرمود : داود اهالى شهر ايله را نفرين كرد و علتش اين بود كه مردم ايله در عهد داود ( ع ) روز شنبه خود را كه در آن مراسمى دينى داشته‌اند سبك شمرده ، و مراسمش را بجاى نياورده و از

--> ( 1 ) عيون اخبار الرضا ج 2 ص 200 باب 46 . ( 2 ) تفسير عياشى ج 1 ص 335 ح 159 . ( 3 ) كافى ج 8 ص 200 ح 240 . ( 4 ) تفسير قمى ج 1 ص 176 . ( 5 ) تفسير عياشى ج 1 ص 335 ح 210 . ( 6 ) مجمع البيان ج 3 ص 231 .